Sawatdii krab,
It took some time to give this blog a second life, but here I am again, this time live from Bangkok, city of smiles. However, before you start thinking, Flemish isn't good enough anymore for mister Steven. I would like to apologize, but as more and more people without the knowledge of our beautiful language want to hear my stories, I' ll make this blog a mixture of both languages.
A week has past on by, a week, so quick and slow at the same time, and people wondering, where is he?
Well, I'll make a quick summary, I'll rush trough it so you kind of feel the same as how I experienced it, in real life...
So there I go, the plane is leaving, Leaving for Chennai, India. someone is sitting on my spot? seems that she was wrong, but no big deal, I'll just take her spot. And that brings me next to a Canadian expat living in Chennai. We spend some time talking, she invited me if I would ever come to India, she was really interested in my trip, reason one for the language switch. During the flight, no sleeping, Bollywood movies and ijsboerke icecream, what a wonderful combination.
Once I arrived in Singapore, first thing I noticed in the MRT (Mass Rapid Transportation) the signs with the fines you should pay when you do something wrong. quite high I have to say.
once I arrived in the hostel, the hostel owner tells me that I can only enter the room around 3PM. I didn't sleep for about 20h at that time and I could use some rest. damn. stupid hostel... However, by the time I came back from my zomby style walk trough town (one should do something if you cant sleep...) I meet some guys and together with the hostel owner, we go for some food. seems that he pays and we end up drinking some beers till late that evening on the rooftop terrace. well, who needs sleep? and about the hostel, I defenitly changed my mind :-) Jonathan, your the best!
Second day I meet two Couchsurfing friends, good times, they show me some of the more fancy part of town and a crazy water/lazer show. pretty nice...
With 4 of the hostel we plan to go on towards Kuala Lumpur, Great, we can meet up there again, or that was the plan... Katrin (traveling 1,5 years now) goes by plane, Aussi DJ guy takes an other bus and me and Jane (Traveling 2 years) end up in an empty bus. but he takes off to KL, so that's good. once there, we got kind of lost, I took a picture of the map where the hostel should be, but it seemed not correct. A friendly man drove us around for half an hour to find the place, but we didn't find it. in the end we took another hostel, POD's, great place, but a bit expensive. However, good for the night. About KL the first night was the best, from the moment we arrived we got envolved in the streetlife, indians all over the place, even without being in little india... what a difference with Singapore, this city is still from the people...streetlife isn't taken away by rules and fines, here you still can breathe, even tough the air is a bit more polluted. I like it! But than a difficult decision comes up. Katrin goes to Palau Kapas, a tropical island on the east coast of Malaysia, she leaves the next day. And yes, I want to see those Islands, but I want to stay in KL for some time as well...Dilemma, Around 1AM I decided to join, a good thing, cause the Island was really worth it! tropical beaches, amazing clear water, and yes, I saw Nemo! It was the end
of season, so there where almost no other tourists, so, island for ourselves...crazy. At night, we find some other lads who brought some bottles of whiskey and Vodka from the mainland, a good thing, cause the east coast of Malaysia was really really Muslim minded, and yes, no alcohol on the island. but that got solved, and with the drinking games who came along, it became another fun night.
Being on a tropical island is nice,something you have to do in your life, but I just can't hang in a hammock for more than one day, I got stressed from doing nothing, I have to be on the go, so after that one day, I left again. Left the Islanders, Left Katrin behind and up to a new adventure.
Het is ondertussen een eeuwigheid geleden dat er nog een vervolg aan mijn China-verhaal is gebreid, hoog tijd dus om dit wat aan te vullen. Nu de examens met succes achter de rug zijn, was het snel afscheid toch ook wel hard. Krishan, Fabian, Kathy, Mira, en alle anderen, ze zullen gemist worden. Nu aan de andere kant, t is weer een reden te meer om te citytrippen eens we terug in dat europaland beland zijn. Momenteel is zowat iedereen die ik hier ken aan het rondreizen, maar geen enkele andere zot zag het zitten om mijn traject te volgen. Terwijl iedereen het warme Zuid- China, Thailand, Filipijnen verkiest, was mijn idee om het barre noorden te gaan verkennen. Want eerlijk gezegd, Thailand, zeker meer dan de moeite, maar ooit kom ik daar nog wel eens langs. Maar goed, terug naar mijn tripje. Maandag 17 januari de trein op, richting Beijing. Was daar al wel geweest, maar t schijnt dat men pas een man is als men de muur heeft beklommen, dus moest ik dat nog snel even gaan doen. Op weg naar die befaamde muur kruistte Ali de Pakistani mijn pad. Hij had het zelfde doel. Studeerde al 4 jaar in China, maar hat nog nooit de muur beklommen. Zodus, samen op weg. Enkele uren later stonden we daar. En gelukkig voor ons niet op een al te drukke dag, waardoor we de muur zo goed als voor ons alleen hadden. Aangezien iedereen die wil beklimmen kan het daar soms wel eens druk worden. ‘s Avonds was het de laatste avond van Ali in China, en dat moest gevierd worden natuurlijk. Het werd van laat naar vroeg tegen we in ons bed lagen, maar het was meer dan geslaagd. De volgende dag had ik toch wat nood aan wat rust en een wandelingetje in Beijing was meer dan genoeg. Des te meer omdat ik de volgende ochtend om 5u uit de veren moest om mijn trein te halen richting Haerbin. ‘k zag er al tegenop, want enkel staanplaatsen waren nog beschikbaar. En wetende dat de trip 8u zou duren, leek mij dat een behoorlijke uitputting. Maar aangezien je moet geloven in wat meevallers vond ik zowel een vrije zitplaats als een sympathieke reisgezellin die Engels kon. Zalig! Eens aangekomen in de stad van ijs, op zoek naar een hotel. Redelijk snel gevonden, maar als ik één raad mag geven aan toekomstig Chinareizigers, boek nooit een hotel naast een KTV (Karaoke). Tenzij je wenst mee te zingen uit je kamer.
En Haerbin, was ECHT wel frisjes. Tussen 12 en 15u30 was er een aangename -17 graden, maar daarna ging de zon weer onder en de temperaturen volgden die behoorlijk snel. Eens de zon onder is een mondlapske geen overbodige luxe en af en toe een chineeske tegenkomen met een zwarte (bevroren) wang of voorhoofd doet je toch even nadenken. Een uur was doenbaar in de koude, maar daarna was een warm onderkomen toch heel erg welkom. Nu, zelfs bij deze temperaturen gaat het Chinese straatleven onvermoeibaar door. Al heeft men zich op bepaalde vlakken ietsje aangepast. In plaats van levende vissen te verkopen zijn dit diepgevroren vissen geworden. Ijsjes neem je uit een kartonnen doos i.p.v. een diepvries en zelfs de tjoektjoeks hebben een ingebouwd stoofke.
