Wakker worden, pfft, ‘t is mistig buiten, ik blijf nog een uurtje liggen…
Uurtje later: wakker worden? Nog steeds mist, maar al heel wat kabaal op de straat. Misschien dan toch maar opstaan? Mijn huisgenootjes zijn er vandaag niet zodus moet ik mezelf maar entertainen. Dan maar de dag op het gemak beginnen met een kom Frosties. Dat tripje naar de Carrefour gisteren was het dan toch misschien wel waard geweest. Een theetje, met kraantjes water of van de fles? Een discussie waar we er hier niet aan uit raken, kraantjeswater is ongezond, maar als je het kookt? Zware metalen in het water? Ja, maar de flessen die hier gebruikt worden voor water bevatten ook chemische zaken die in Europa niet meer toegelaten zijn… Uit gewoonte ga ik toch maar voor het kraantjeswater.‘T moet mijn afweersysteem maar wat versterken. Ok, tijdens het ontbijd nog even snel online de morgen lezen. Even gniffelen bij het lezen dat Monseigneur Leonard een taart in het gezicht heeft gekregen. Ze zouden het hier niet moeten proberen vrees ik.
Net als ik het world wide web wil verlaten begint QQ op en neer te springen... Chinese msn... Yumi online, laat me weten dat ze haar droom om schrijfster te worden maar aan de kant geschoven heeft. Vader wil dat ze voor hem gaat werken als vertaalster. Gedaan met dromen over de mooie toekomst en terug naar de harde Chinese realiteit. Mss als hobby schrijven? Het wordt stil aan de andere kant van de lijn… Werken in China is hier een echte full time job. Veel vrije tijd is er dus niet… Ik laat Yumi en zend een berichtje naar mijn taalpartner of ze me wat nieuws van Shanghai kan laten zien… Helaas, Ze moet werken. Zondag is normaal haar rustdag, maar vandaag vervangt ze een collega, dus dan maar geen break deze week. Nu, hier vinden ze dat niet zo erg, want dan geeft ze ook geen geld uit. Wel te verstaan, als je moet toekomen met een inkomen van 250 euro per maand… Het laat je toch even nadenken over onze eigen uitgaven…
Het is ondertussen middag en ik besluit dat ik toch maar eens naar buiten moet. Het is een ideale dag om te verdwalen in de “suburbs” van onze grote stad. Blijkt dat de mist een dichte smoglaag is. De maskertjes verschijnen steeds meer en meer in het straatbeeld. Zou het einde van de expo daar iets mee te maken hebben?
Sinds deze week heb ik alvast 2 rookpluimen aan de horizon ontdekt. Fabrieken die me voordien niet opgevallen waren… Misschien moet ik me ook maar eens een maskertje aanschaffen. Er is alvast keuze genoeg. Ik wandel en wandel, op de tonen van Kings of Convenience passeer ik wachtende Chinezen, wachtend op de hoek van een straat, wachtend op een job… of dat laat het bordje op de stoep dan toch weten.
Na een poosje beland ik in een nieuwe mensenmassa. Rommelmarkt zo blijkt. Even verder herken ik baoshan lu. Ook wel elektronica city te noemen. Iedereen heeft er zijn eigen e-winkeltje, vermaakt op straat tv’s, computers,… t is een gezellige chaos. Even verder staan er opvallend veel mensen samen… een accident gebeurd? Oudjes die mahjong spelen? Neen, 3 acrobaatjes (tussen de 8 en den 14 schat ik) stelen er de show met hun simpel, maar best wel spectaculaire circus voorstelling. Echt gelukkig zagen ze er niet uit, maar het geld rolde wel redelijk vlot voor hen. Gelukkig, want veel kan je zo direct zelf niet veranderen aan de situatie. Nu maar hopen dat ze niet in opdracht van werken…
Telefoon. Kathy aan de lijn, vraagt of ik zin heb om vanavond naar de teppanyaki te gaan. Ik heb wel wat honger, en als afwisseling van het ietwat ongezondere streedfood is het misschien wel geen slecht idee. Reservatie voor 10 personen hoor ik wat later, t zal dus wel gezellig worden.
