Random street pics from last week

I can use a computer for more than 5 minutes, so lets throw in some pictures! 

Streetview of Tokio with a dark moon in front... 

 ...Japan loves bicycles...

 BUSAAAAAN: K-Pop Super Concert,  With BIG BANG as main act

 (Google them and you ll know enough...)

 @Busan beach during K-POP

Nagoya Family picture: Thank you so much for your hospitality

 Golden Temple in Kyoto

OSAKAAAAAAA

The Unknown

A wise man has said the best journey,
Is one where time of departure and arrival is unknown.
The best destination is one,
Pursued without knowing where or what the place is,
I, too, would say I favor the most,
A journey like a river,
One that flows like the river between mountains,
Not knowing where to flow,
Not knowing when to stop

(bye Han Cha-hyeon)

This is a poem I read in a Koreanair Flight today, I think this is exactly the way I´m traveling since the last 4 weeks now, and I strongly recommend it.

NAT!

Toen ik mijn ticket boekte naar Singapore, nu zo'n kleine 2 maand geleden, was het weer in Belgenland niet om aan te zien. Een ticket naar de zon, dat had ik geboekt, Singapore, waar het altijd warm is en de zon best wel veel aanwezig zou zijn. Helaas besloot de monsoon wat vroeger te beginnen en zat ik er dus al in, terwijl ik nog in Maleisie zat. dikke pech, maar een uurtje regen per dag, zo erg is da nu ook weer niet. en vanaf Thailand zou ik toch in een ander monsoon seizoen zitten, die ongeveer afgelopen zou moeten zijn... jatoch? mr neen, Noord Thailand staat onder water, Bangkok bijna, tijd om aan te zetten dus, maar Cambodia staat ook onderwater en ook de weg ernaartoe is afgesloten. Daar gaan de plannen om door Cambodia te reizen...

Op zoek naar een 2e ticket naar de zon dan maar. En den KLM had nog n ticket Bangkok Taipei liggen... Taipei, waarom ook niet, t is keer iet anders, en het ligt in de lijn richting rusland, waar ik tegen 2 november toch wel moet raken...

Hier aangekomen blijkt het nationale feestdag te zijn, rondgetjaffeld met n Shanghainees hier, vanavond vuurwerk en feestje met de hostelcrew, hiphoi!
Btw, toen ik hier aankwam bleek het hostel vol, net zoals alle andere hostels in Taipei, dien nationale feestdag wordt blijkbaar zwaar gevierd. nuja, 100 jaar Taiwan, s al eens een reden he. Uiteindelijk mocht ik op de zetel blijven slapen, was n kort mr goed nachtje, en vanaf vandaag heb ik mijn eigen bed. alles komt goed, alles komt altijd goed :)

zo, dat wast voor nu, t streetfood wacht, en mijn maag ook. tot de volgende!

On the road again

Sawatdii krab,

It took some time to give this blog a second life, but here I am again, this time live from Bangkok, city of smiles. However, before you start thinking, Flemish isn't good enough anymore for mister Steven. I would like to apologize, but as more and more people without the knowledge of our beautiful language want to hear my stories, I' ll make this blog a mixture of both languages.

A week has past on by, a week, so quick and slow at the same time, and people wondering, where is he?

Well, I'll make a quick summary, I'll rush trough it so you kind of feel the same as how I experienced it, in real life...

So there I go, the plane is leaving, Leaving for Chennai, India. someone is sitting on my spot? seems that she was wrong, but no big deal, I'll just take her spot. And that brings me next to a Canadian expat living in Chennai. We spend some time talking, she invited me if I would ever come to India, she was really interested in my trip, reason one for the language switch. During the flight, no sleeping, Bollywood movies and ijsboerke icecream, what a wonderful combination. 

Once I arrived in Singapore, first thing I noticed in the MRT (Mass Rapid Transportation) the signs with the fines you should pay when you do something wrong. quite high I have to say.

once I arrived in the hostel, the hostel owner tells me that I can only enter the room around 3PM. I didn't sleep for about 20h at that time and I could use some rest. damn. stupid hostel... However, by the time I came back from my zomby style walk trough town (one should do something if you cant sleep...) I meet some guys and together with the hostel owner, we go for some food. seems that he pays and we end up drinking some beers till late that evening on the rooftop terrace. well, who needs sleep? and about the hostel, I defenitly changed my mind :-) Jonathan, your the best!

Second day I meet two Couchsurfing friends, good times, they show me some of the more fancy part of town and a crazy water/lazer show. pretty nice...

With 4 of the hostel we plan to go on towards Kuala Lumpur, Great, we can meet up there again, or that was the plan... Katrin (traveling 1,5 years now) goes by plane, Aussi DJ guy takes an other bus and me and Jane (Traveling 2 years) end up in an empty bus. but he takes off to KL, so that's good. once there, we got kind of lost, I took a picture of the map where the hostel should be, but it seemed not correct. A friendly man drove us around for half an hour to find the place, but we didn't find it. in the end we took another hostel, POD's, great place, but a bit expensive. However, good for the night. About KL the first night was the best, from the moment we arrived we got envolved in the streetlife, indians all over the place, even without being in little india... what a difference with Singapore, this city is still from the people...streetlife isn't taken away by rules and fines, here you still can breathe, even tough the air is a bit more polluted. I like it! But than a difficult decision comes up. Katrin goes to Palau Kapas, a tropical island on the east coast of Malaysia, she leaves the next day. And yes, I want to see those Islands, but I want to stay in KL for some time as well...Dilemma, Around 1AM I decided to join, a good thing, cause the Island was really worth it! tropical beaches, amazing clear water, and yes, I saw Nemo! It was the end

 of season, so there where almost no other tourists, so, island for ourselves...crazy. At night, we find some other lads who brought some bottles of whiskey and Vodka from the mainland, a good thing, cause the east coast of Malaysia was really really Muslim minded, and yes, no alcohol on the island. but that got solved, and with the drinking games who came along, it became another fun night.

Being on a tropical island is nice,something you have to do in your life, but I just can't hang in a hammock for more than one day, I got stressed from doing nothing, I have to be on the go, so after that one day, I left again. Left the Islanders, Left Katrin behind and up to a new adventure. 

Final travel pt1

Hallo allen,

Het is ondertussen een eeuwigheid geleden dat er nog een vervolg aan mijn China-verhaal is gebreid, hoog tijd dus om dit wat aan te vullen. Nu de examens met succes achter de rug zijn, was het snel afscheid toch ook wel hard. Krishan, Fabian, Kathy, Mira, en alle anderen, ze zullen gemist worden. Nu aan de andere kant, t is weer een reden te meer om te citytrippen eens we terug in dat europaland beland zijn. Momenteel is zowat iedereen die ik hier ken aan het rondreizen, maar geen enkele andere zot zag het zitten om mijn traject te volgen. Terwijl iedereen het warme Zuid- China, Thailand, Filipijnen verkiest, was mijn idee om het barre noorden te gaan verkennen. Want eerlijk gezegd, Thailand, zeker meer dan de moeite, maar ooit kom ik daar nog wel eens langs. Maar goed, terug naar mijn tripje. Maandag 17 januari de trein op, richting Beijing. Was daar al wel geweest, maar t schijnt dat men pas een man is als men de muur heeft beklommen, dus moest ik dat nog snel even gaan doen. Op weg naar die befaamde muur kruistte Ali de Pakistani mijn pad. Hij had het zelfde doel. Studeerde al 4 jaar in China, maar hat nog nooit de muur beklommen. Zodus, samen op weg. Enkele uren later stonden we daar. En gelukkig voor ons niet op een al te drukke dag, waardoor we de muur zo goed als voor ons alleen hadden. Aangezien iedereen die wil beklimmen kan het daar soms wel eens druk worden. ‘s Avonds was het de laatste avond van Ali in China, en dat moest gevierd worden natuurlijk. Het werd van laat naar vroeg tegen we in ons bed lagen, maar het was meer dan geslaagd. De volgende dag had ik toch wat nood aan wat rust en een wandelingetje in Beijing was meer dan genoeg. Des te meer omdat ik de volgende ochtend om 5u uit de veren moest om mijn trein te halen richting Haerbin. ‘k zag er al tegenop, want enkel staanplaatsen waren nog beschikbaar. En wetende dat de trip 8u zou duren, leek mij dat een behoorlijke uitputting. Maar aangezien je moet geloven in wat meevallers vond ik zowel een vrije zitplaats als een sympathieke reisgezellin die Engels kon. Zalig! Eens aangekomen in de stad van ijs, op zoek naar een hotel. Redelijk snel gevonden, maar als ik één raad mag geven aan toekomstig Chinareizigers, boek nooit een hotel naast een KTV (Karaoke). Tenzij je wenst mee te zingen uit je kamer.

En Haerbin, was ECHT wel frisjes. Tussen 12 en 15u30 was er een aangename -17 graden, maar daarna ging de zon weer onder en de temperaturen volgden die behoorlijk snel. Eens de zon onder is een mondlapske geen overbodige luxe en af en toe een chineeske tegenkomen met een zwarte (bevroren) wang of voorhoofd doet je toch even nadenken. Een uur was doenbaar in de koude, maar daarna was een warm onderkomen toch heel erg welkom. Nu, zelfs bij deze temperaturen gaat het Chinese straatleven onvermoeibaar door. Al heeft  men zich op bepaalde vlakken ietsje aangepast. In plaats van levende vissen te verkopen zijn dit diepgevroren vissen geworden. Ijsjes neem je uit een kartonnen doos i.p.v. een diepvries en zelfs de tjoektjoeks hebben een ingebouwd stoofke.

Hoeja, Niet te vergeten hoogtepunten van Haerbin: De immens zotte ijssculpturen, verspreid over de hele stad, met twee volledige sneeuw-sculptuur parken. Om even een idee te geven. Er was een ijspaleis gemaakt die even groot was als 2 tenten ijssculpturen aan het Brugse station op elkaar. En dit is maar één van de… Moest dit in Brugge staan, ‘k zou nog wel eens langs gaan. Verder was ook de bevroren rivier best wel de moeite en natuurlijk de Russische invloeden in de stad (die ter hoogte van Vladivostok ligt…). En…net voor ik de trein opspring richting volgende bestemming ga ik nog even een Russisch maaltijdje achteroverslaan. Maar wat zie ik daar? Meer dan 30 Belgische bieren op de menukaart, in een Russisch restaurant, in China…? Straf!

Zo, Momenteel schrijf ik dit alles op nen ferry, want ja, wie ben ik zonder water?! En deze ferry brengt mij naar… Zuid - Korea!! Op naar deel twee van mijn reisje. Zal ongetwijfeld weer iets helemaal nieuws worden. In plaats van “ni hao” wordt het nu “Anneo hasseo” en “xiexie” wordt “gamsa amnida”. Tot daar mijn kennis van de Koreaanse taal. Gelukkig heb ik daar Bomi wonen, mijn klasgenootje die het wel ziet zitten om mij wat te gidsen in en rond Seoul. Wordt ongetwijfeld vervolgt…

Belgische Zondag

Zozon zozondag het is hier zondag, een echte Belgische zondag hier, grijs, niet te warm en regenachtig. Doet me denken aan een typisch zondagochtendje, luisterend naar het leugenpaleis op de radio, en dan frietjes! Nja, dat zit er hier niet echt in. American style wedges kan je hier wel vinden in de betere westerse etablissementen, maar de echte Belgische friet, dat zou nu toch wel al eens beginnen smaken. Maar we mogen niet klagen over het lokale aanbod hier. We zijn ondertussen al 3 maanden ver en nog steeds heb ik niet te klagen over negatieve ervaringen op culinair gebied. Net weer een lokale eettent uitgeprobeerd, 8 yuan voor een maaltijd met zelfgemaakte noodles en alles vers, en bespoten, genetisch gemanipuleerd of niet, het smaakt verdomd goed. En daar zijn Stijn en Niels toch ook wel van overtuigd geraakt tijdens hun bezoekje aan dit prachtige land. Samen met hen heb ik de afgelopen weken n tiental dagjes het land doorkruist. Vertrokken richting Guilin, daar de machtige rijstvelden ingetrokken en er overnacht in een lokaal herbergje. Kennisgemaakt met de traditionele bevolking en hun toch wel harde leven daar. Begin maar eens je rijst te gaan plukken op al die terrassen. Daar is het nog allemaal handenarbeid, want met zwaar materieel raak je niet tussen die kleine rijstveldjes. Het leek op een bizar natuurfenomeen maar toch is het allemaal honderden jaren geleden door de mens gemaakt. Straf! Heel erg straf. Na de rijstvelden zijn we richting Yanshuo getrokken, een plek waar je dan weer echt de wonderlijke natuur terugvindt. Ovale rotsformaties die uit het niets ontstaan, mekka voor bergbeklimmers, maar ook er gewoon passeren geeft al wel een machtig gevoel. En Yanshuo zelf, dat was meer O O O Yanshuo, toerisme tot en met. Het leek wel op een après-ski dorpje, vol met toeristische winkeltjes en bars en restaurants in overvloed. Nu, van toeristische clichés, daar houden chinezen van, en dus hebben wij er ons ook maar aan overgegeven. Na enkele dagen daar te hebben verbleven was het tijd voor iets nieuws, Chengdu. Een van de economische metropolen in het zuidwesten van China, en dat was er aan te zien. Grijze huizenblokken, verkeerschaos tot en met en cultureel nu ook niet zo interessant. Dan maar een bergje beklimmen dachten we zo even. Wat een daguitstapje moest worden werd een tweedaagse, 52km trappen op en af tot een hoogte van 3000 meter, dat doe je blijkbaar niet in een namiddagje... Nu, We hebben de heiligste berg van China bedwongen, de apen overwonnen en overnacht tussen de Tibetaanse monniken. Een ervaring om niet te snel te vergeten.

Dit alles is ondertussen al weer n weekje geleden, Stijn en Niels zijn teruggekeerd naar ons Belgenland en ik heb me weer toegespitst op ons uniefke. Het was een productieve week, Mijn creativiteits onderzoekspaper begint wat vorm te krijgen, De groepswerken geraken in een volgend stadium en ondertussen zijn we ook actief betrokken in wat charity activiteiten van de internationale studentenclub. Volgende week organiseren we samen met hen een tweedehands beurs ten voordele van de kinderen in de bergdorpjes van west China. Ik en Fabian worden ingezet om de andere studentjes ervan te overtuigen veel geld te betalen voor waardeloze zaken. ‘K zie het al helemaal zitten. En aangezien alle chinezen zo zot zijn van Belgische chocolade (meestal het enige wat ze weten over ons landje) zal ik er ook n groot deel van mijn pralines aan schenken. Aan de reactie van onze Chinese medeorganisatoren alleszins al een schot in de roos, die willen er zelf al veel voor betalen, haha.

Smog

Wakker worden, pfft, ‘t is mistig buiten, ik blijf nog een uurtje liggen…

Uurtje later: wakker worden? Nog steeds mist, maar al heel wat kabaal op de straat. Misschien dan toch maar opstaan? Mijn huisgenootjes zijn er vandaag niet zodus moet ik mezelf maar entertainen. Dan maar de dag op het gemak beginnen met een kom Frosties. Dat tripje naar de Carrefour gisteren was het dan toch misschien wel waard geweest. Een theetje, met kraantjes water of van de fles? Een discussie waar we er hier niet aan uit raken, kraantjeswater is ongezond, maar als je het kookt? Zware metalen in het water? Ja, maar de flessen die hier gebruikt worden voor water bevatten ook chemische zaken die in Europa niet meer toegelaten zijn… Uit gewoonte ga ik toch maar voor het kraantjeswater.‘T moet mijn afweersysteem maar wat versterken. Ok, tijdens het ontbijd nog even snel online de morgen lezen. Even gniffelen bij het lezen dat Monseigneur Leonard een taart in het gezicht heeft gekregen. Ze zouden het hier niet moeten proberen vrees ik.

Net als ik het world wide web wil verlaten begint QQ op en neer te springen... Chinese msn... Yumi online, laat me weten dat ze haar droom om schrijfster te worden maar aan de kant geschoven heeft. Vader wil dat ze voor hem gaat werken als vertaalster. Gedaan met dromen over de mooie toekomst en terug naar de harde Chinese realiteit. Mss als hobby schrijven? Het wordt stil aan de andere kant van de lijn… Werken in China is hier een echte full time job. Veel vrije tijd is er dus niet… Ik laat Yumi en zend een berichtje naar mijn taalpartner of ze me wat nieuws van Shanghai kan laten zien… Helaas, Ze moet werken. Zondag is normaal haar rustdag, maar vandaag vervangt ze een collega, dus dan maar geen break deze week. Nu, hier vinden ze dat niet zo erg, want dan geeft ze ook geen geld uit. Wel te verstaan, als je moet toekomen met een inkomen van 250 euro per maand… Het laat je toch even nadenken over onze eigen uitgaven…

Het is ondertussen middag en ik besluit dat ik toch maar eens naar buiten moet. Het is een ideale dag om te verdwalen in de “suburbs” van onze grote stad. Blijkt dat de mist een dichte smoglaag is. De maskertjes verschijnen steeds meer en meer in het straatbeeld. Zou het einde van de expo daar iets mee te maken hebben?

Sinds deze week heb ik alvast 2 rookpluimen aan de horizon ontdekt. Fabrieken die me voordien niet opgevallen waren… Misschien moet ik me ook maar eens een maskertje aanschaffen. Er is alvast keuze genoeg. Ik wandel en wandel, op de tonen van Kings of Convenience passeer ik wachtende Chinezen, wachtend op de hoek van een straat, wachtend op een job… of dat laat het bordje op de stoep dan toch weten.

Na een poosje beland ik in een nieuwe mensenmassa. Rommelmarkt zo blijkt. Even verder herken ik baoshan lu. Ook wel elektronica city te noemen. Iedereen heeft er zijn eigen e-winkeltje, vermaakt op straat tv’s, computers,… t is een gezellige chaos. Even verder staan er opvallend veel mensen samen… een accident gebeurd? Oudjes die mahjong spelen? Neen, 3 acrobaatjes (tussen de 8 en den 14 schat ik) stelen er de show met hun simpel, maar best wel spectaculaire circus voorstelling. Echt gelukkig zagen ze er niet uit, maar het geld rolde wel redelijk vlot voor hen. Gelukkig, want veel kan je zo direct zelf niet veranderen aan de situatie. Nu maar hopen dat ze niet in opdracht van werken…

Telefoon. Kathy aan de lijn, vraagt of ik zin heb om vanavond naar de teppanyaki te gaan. Ik heb wel wat honger, en als afwisseling van het ietwat ongezondere streedfood is het misschien wel geen slecht idee. Reservatie voor 10 personen hoor ik wat later, t zal dus wel gezellig worden.