Zozon zozondag het is hier zondag, een echte Belgische zondag hier, grijs, niet te warm en regenachtig. Doet me denken aan een typisch zondagochtendje, luisterend naar het leugenpaleis op de radio, en dan frietjes! Nja, dat zit er hier niet echt in. American style wedges kan je hier wel vinden in de betere westerse etablissementen, maar de echte Belgische friet, dat zou nu toch wel al eens beginnen smaken. Maar we mogen niet klagen over het lokale aanbod hier. We zijn ondertussen al 3 maanden ver en nog steeds heb ik niet te klagen over negatieve ervaringen op culinair gebied. Net weer een lokale eettent uitgeprobeerd, 8 yuan voor een maaltijd met zelfgemaakte noodles en alles vers, en bespoten, genetisch gemanipuleerd of niet, het smaakt verdomd goed. En daar zijn Stijn en Niels toch ook wel van overtuigd geraakt tijdens hun bezoekje aan dit prachtige land. Samen met hen heb ik de afgelopen weken n tiental dagjes het land doorkruist. Vertrokken richting Guilin, daar de machtige rijstvelden ingetrokken en er overnacht in een lokaal herbergje. Kennisgemaakt met de traditionele bevolking en hun toch wel harde leven daar. Begin maar eens je rijst te gaan plukken op al die terrassen. Daar is het nog allemaal handenarbeid, want met zwaar materieel raak je niet tussen die kleine rijstveldjes. Het leek op een bizar natuurfenomeen maar toch is het allemaal honderden jaren geleden door de mens gemaakt. Straf! Heel erg straf. Na de rijstvelden zijn we richting Yanshuo getrokken, een plek waar je dan weer echt de wonderlijke natuur terugvindt. Ovale rotsformaties die uit het niets ontstaan, mekka voor bergbeklimmers, maar ook er gewoon passeren geeft al wel een machtig gevoel. En Yanshuo zelf, dat was meer O O O Yanshuo, toerisme tot en met. Het leek wel op een après-ski dorpje, vol met toeristische winkeltjes en bars en restaurants in overvloed. Nu, van toeristische clichés, daar houden chinezen van, en dus hebben wij er ons ook maar aan overgegeven. Na enkele dagen daar te hebben verbleven was het tijd voor iets nieuws, Chengdu. Een van de economische metropolen in het zuidwesten van China, en dat was er aan te zien. Grijze huizenblokken, verkeerschaos tot en met en cultureel nu ook niet zo interessant. Dan maar een bergje beklimmen dachten we zo even. Wat een daguitstapje moest worden werd een tweedaagse, 52km trappen op en af tot een hoogte van 3000 meter, dat doe je blijkbaar niet in een namiddagje... Nu, We hebben de heiligste berg van China bedwongen, de apen overwonnen en overnacht tussen de Tibetaanse monniken. Een ervaring om niet te snel te vergeten.
Dit alles is ondertussen al weer n weekje geleden, Stijn en Niels zijn teruggekeerd naar ons Belgenland en ik heb me weer toegespitst op ons uniefke. Het was een productieve week, Mijn creativiteits onderzoekspaper begint wat vorm te krijgen, De groepswerken geraken in een volgend stadium en ondertussen zijn we ook actief betrokken in wat charity activiteiten van de internationale studentenclub. Volgende week organiseren we samen met hen een tweedehands beurs ten voordele van de kinderen in de bergdorpjes van west China. Ik en Fabian worden ingezet om de andere studentjes ervan te overtuigen veel geld te betalen voor waardeloze zaken. ‘K zie het al helemaal zitten. En aangezien alle chinezen zo zot zijn van Belgische chocolade (meestal het enige wat ze weten over ons landje) zal ik er ook n groot deel van mijn pralines aan schenken. Aan de reactie van onze Chinese medeorganisatoren alleszins al een schot in de roos, die willen er zelf al veel voor betalen, haha.
